การศึกษาทักษะการปฏิบัติดนตรี ด้วยชุดการสอนการปฏิบัติเครื่องดนตรีไทย วงมโหรีเบื้องต้น (เพลงนางนาค 2 ชั้น) ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสิงห์สมุทร

  • เจกวิณท์วริศ กุหลาบอ่ำ
  • นัฏฐิกา สุนทรธนผล
Keywords: ชุดการสอน, ทักษะการปฏิบัตเิครื่องดนตรีวงมโหรี, วิธีการสอนของหม่อมดุษฎี บริพัตร

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อ 1) เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพของชุดการสอนการปฏิบัติเครื่องดนตรีไทย วงมโหรี เบื้องต้น สําหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสิงห์สมุทร ตามเกณฑ์มาตราฐาน 80/80 2) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการ ปฏิบัติเครื่องดนตรีไทยวงมโหรีของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสิงห์สมุทร ก่อนและหลังการใช้ชุดการสอนการ ปฏิบัติเครื่องดนตรีไทยวงมโหรเีบื้องต้นในลักษณะการวิจัยแบบทดลองแบบกลุ่มทดลองกลุ่มเดียวมีการทดสอบก่อนและหลงั การทดลอง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสิงห์สมุทร ที่ลงทะเบียนเรียนวิชา เลือกดนตรีไทย ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2563 จํานวน 15 คน เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือ ชุดการสอนการปฏิบัติเครื่อง ดนตรีไทยวงมโหรีเบื้องต้น สําหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล คือ แบบประเมินทักษะการ ปฏิบัติเครื่องดนตรีไทย วงมโหรี ผลจากการวิจัย พบว่า 1) ชุดการสอนที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น มีประสิทธิภาพ ( E1/E2) เท่ากับ 85.43/90.62 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่ผู้วิจัยกําหนดไว้ 80/80 2) การเปรียบเทียบทักษะการปฏิบัติเครื่องดนตรีไทยวงมโหรีของ นักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสิงห์สมุทร ก่อนและหลังการใช้ชุดการสอนการปฏิบัติเครื่องดนตรีไทย วงมโหรีเบื้องต้น โดยแบบประเมินทักษะการปฏิบัติเครื่องดนตรีวงมโหรี ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น พบว่า นักเรียนมีค่าเฉลี่ยของผลการทดสอบก่อนเรียน อยู่ที่ 13.20 หลังจากการเรียนด้วยชุดการสอนการปฏิบัติเครื่องดนตรีวมโหรี ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น นักเรียนมีค่าเฉลี่ยของผลการ ทดสอบทักษะการปฏิบัติเครื่องดนตรีวงมโหรีอยู่ที่ 24.47 ซึ่งเมื่อนําผลการทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียนมาทําการ เปรียบเทียบ พบว่า ค่า t มีค่าเท่ากับ 17.51 แสดงให้เห็นว่า นักเรียนมีทักษะการปฏิบัติเครื่องดนตรีวงมโหรี หลังเรียน สูงกว่า ก่อนเรียน อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05

References

กมลวรรณ ตังธนกานนท์. (2559). การวัดและประเมินทักษะการปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
กฤษฎา วงศ์คําจันทร์. (2551). ชุดการสอนการปฏิบตั ิกีตาร์ในวิชาทักษะดนตรี 1 คณะศิลปกรรมศาสตร์. มหาวิทยาลยั ขอนแก่น. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบณั ฑิต). มหาวิทยาลัยมหดิ ล, นครปฐม.
ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2544). พฤติกรรมการสอนดนตรี (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2560). วิธีวิทยาการสอนดนตรี. กรุงเทพฯ: พรรณีพริ้นติ้งเซ็นเตอร์ จํากัด.
ดุษฎี บริพัตร. (2520). กลุ่มสร้างเสริมลักษณะนิสยั ดนตรแี ละการเคลื่อนไหว หลักสตู รประถมศึกษา 2521 ทฤษฎีและ
แนวทางปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: สารมวลชน.
นิรัตน์ เล็กสราวุธ. (2545). การหาประสิทธิภาพชุดการสอน เรื่องเครื่องดนตรีไทยในวงมโหรีเคร่ืองคู่ผ่านทักษะการฟัง สําหรับ
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหิดล, นครปฐม.
พิภัช สอนใย. (2561). การสีซอสามสายเบื้องต้น. มหาสารคาม: อภชิ าติการพิมพ์.
ภีระเมศร์ ประสิทธิ์ มีช้าง. (2560). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง วงปี่พาทย์สําหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2
กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะสาระดนตรี.(ปริญญาครุศาสตร์มหาบัณฑติ สาขาหลักสูตรและการสอน).มหาวิทยาลัยราช
ภัฎธนบุรี, กรุงเทพฯ.
สุคนธ์ สินธพานนท์ (2553). นวัตกรรมการเรยี นการสอนเพื่อพัฒนาคุณภาพของเยาวชน. กรุงเทพฯ: อักษรเจรญิ ทัศน์. สุมาพิน รุ่งเรืองธรรม. (2526). กลวิธีการสอน. กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์จุฬาลงกรณม์ หาวิทยาลัย.
สุรางค์ โค้วตระกลู . (2556). จิตวิทยาการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์จุฬาลงกรณม์ หาวิทยาลยั . อานันท์ นาคคง. (2550). ดนตรีไทยเดิม. กรุงเทพฯ: สํานักพิมพส์ ารคดี ในนามบริษัทวริ ิยะธุรกจิ จํากัด.
Published
2021-08-10