การศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิผลทางคลินิกและดา้นความปลอดภัยระหว่างการทาครีม สูตรผสมทาเฉพาะที่ของ 5% กรดทรานเอ็กซามิกและ 3% กรดแอสคอบิก เทียบกับครีม ชนิดทา 5% กรดทรานเอ็กซามิกเพียงอย่างเดียวในการรักษาฝ้า

  • พิมพ์ลดา นิธิโชคเรืองยศ
  • เทพ เฉลิมชัย
Keywords: ้า,ครีมชนิดทา5%กรดทรานเอ็กซามิก,ครมีชนิดทา3%กรดแอสคอบิก

Abstract

ฝ้าเป็นโรคที่พบบ่อย มีลักษณะเป็นรอยจุดหรือแผ่นสีคล้ําท่ีใบหน้าและคอ โดยส่วนใหญ่เกิดการสร้างเม็ดสีเมลานินที่ เพิ่มมากผิดปกติ งานวิจัยที่ผ่านมา พบว่าการใช้ครีมทา 5% กรดทรานเอ็กซามิก หรือ การใช้ครีมทากรดแอสคอบิกแบบเด่ียวมีประสิทธิภาพในการรักษาฝ้าแต่ยังได้ผลไม่มากนัก  การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทําการศึกษาเปรียบเทียบ ครีมทาสูตรผสม ของ 5%     และ 3% กรดแอสคอบิก เทียบกับครีม 5% กรดทรานเอ็กซามิกเพียงอย่างเดียว ในการรักษาฝ้า อาสาสมัครจะได้รับการสุ่มเลือกแบ่งกลุ่มสองข้างใบหน้า โดยใบหน้าข้างหนึ่งจะทายาสูตรผสม และใบหน้าด้านตรงข้ามจะยา ทา 5% กรดทรานเอ็กซามิกเพียงอย่างเดียวในการรักษาฝ้า เป็นระยะเวลา 12 สัปดาห์ งานวิจัยจะนัดติดตามที่ครั้งแรก สัปดาห์ที่ 4, 8 และ 12 การประเมินผลประกอบด้วย การวัดปริมาณเม็ดสีเมลานินจากการวัดด้วยเครื่องเมกซามิเตอร์เอ็มเอ๊กซ์ 18 ความรุนแรงของฝ้าทางคลินิกจากค่าดรรชนีมาซี่แบบแบ่งครึ่งใบหน้า คะแนนความพึงพอใจหลังจากการรักษา ประเมินโดยอาสาสมัคร ระดับคุณภาพชีวิตจากแบบสอบถาม และผลข้างเคียง จากอาสาสมัคร 16 คน อายุเฉลี่ย 51.7+2.5 ปี แบ่งเป็นเพศหญิงร้อยละ 87.5 ผลงานวิจัยพบว่า กลุ่มที่ทาครีมสูตรผสม มีปริมาณเม็ดสีเมลานินจากการวัดด้วยเมกซามิเตอร์ ลดลงมากกว่าเมื่อเทียบกับกลุ่มที่ทาครีม 5% กรดทรานเอ็กซามิกเพียงอย่างเดียว และแตกต่างกันอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติท่ี สัปดาห์ที่ 12 (241.2+17.6 และ 252.6+18.6 ตามลําดับ, p value=0.0297) นอกจากนี้ กลุ่มที่ทาครีมสูตรผสมมีคะแนน ความพึงพอใจต่อการรักษาประเมินโดยอาสาสมัครสูงกว่าเมื่อเทียบกับกลุ่มท่ีทาครีม 5% กรดทรานเอ็กซามิกเพียงอย่างเดียว และแตกต่างกันอย่างมีนัยสําคัญ (p=0.0022) ส่วนความรุนแรงของฝ้าทางคลินิกจากค่าดรรชนีมาซี่แบบแบ่งครึ่งใบหน้าและ ระดับคุณภาพชีวิตจากแบบสอบถามไม่มีความแตกต่างกันระหว่างสองกลุ่ม (p>0.05) โดยไม่มีรายงานผลข้างเคียงใดๆ สรุปว่า ครีมทาสูตรผสมของ5%กรดทรานเอ็กซามิกและ3%กรดแอสคอบิกมีประสิทธิภาพดีกว่าในการลดปริมาณเม็ดสเีมลานนิ ได้ มากกว่าและระดับความพึงพอใจสูงกว่าเมื่อเทียบกับครีม 5% กรดทรานเอ็กซามิกเพียงอย่างเดียว และมีความปลอดภัยสูง สามารถนํามาใช้ในการรักษาฝ้าได้

References

Sheth VM, Pandya AG. (2011). Melasma: A comprehensive update. Part. I. Journal of the American Academy of Dermatology, 65, 689-697.
Va'zquez M, Maldonado H, Benmama'n C, San- chez JL. (1988). Melasma in men. A clinical and histologic study. International Journal of Dermatology, 27(1), 5.
Achar A, Rathi SK. (2011). Melasma: a clinico-epidemiological study of 312 cases. Indian Journal Dermatology, 65, 689-697.
J. U. Shin, J. Park, S. H. Oh, and J. H. Lee. (2013). Oral tranexamic acid enhances the efficacy of low-fluence 1064-Nm quality- switched neodymium-doped yttrium aluminum garnet laser treatment for melasma in Koreans: A randomized, prospective trial. Dermatologic Surgery, 39(3), 435–442.
T. W. Tse and E. Hui. (2013). Tranexamic acid: An important adjuvant in the treatment of melasma. Journal of Cosmetic Dermatology, 12(1), 57–66.
J. U. Shin, J. Park, S. H. Oh, and J. H. Lee. (2013). Oral tranexamic acid enhances the efficacy of low-fluence 1064-Nm quality- switched neodymium-doped yttrium aluminum garnet laser treatment for melasma in Koreans: A randomized, prospective trial. Dermatologic Surgery, 39(3), 435–442.
Maeda K, Naganuma M. (1998). Topical trans-4-aminomethylcy- clohexanecarboxylic acid prevents ultraviolet radiation-induced pigmentation. Journal of Photochemistry and Photobiology B, 47,
136–141.
Taparia M, Cordingley FT, Leahy MF. (2002). Pulmonary embolism associated with tranexamic acid in severe acquired haemo- philia. European Journal of Haematology, 68, 307–309.
M. Banihashemi, N. Zabolinejad, M. R. Jaafari, M. Salehi, and A. Jabari. (2015). Comparison of therapeutic effects of lipo- somal Tranexamic Acid and conventional Hydroquinone on melasma. Journal of Cosmetic Dermatology, 14(3), 174–177.
S. J. Kim, J.-Y. Park, T. Shibata, R. Fujiwara, and H. Y. Kang. (2016). Efficacy and possible mechanisms of topical tranexamic acid in melasma. Clinical and Experimental Dermatology, 41(5), 480–485.
N. Atefi, B. Dalvand, M. Ghassemi, G. Mehran, and A. Hey- darian. (2017). Therapeutic Effects of Topical
Tranexamic Acid in Comparison with Hydroquinone in Treatment of Women with Melasma.
Dermatology and Therapy, 7(3), 417–424.
B. Ebrahimi and F. F. Naeini. (2014). Topical tranexamic acid as a promising treatment for melasma.
Journal of Research in Medical Sciences, 19(8), 753–757.
Manasa S. Janney, Radhakrishnan Subramaniyan, Rajeshwari Dabas, Sandeep Lai, Niyor M Das, Satish
Godara. (2019). A Randomized Controlled Study Comparing the Efficacy of Topical 5% Tranexamic
Kanechorn Na Ayuthaya P, Niumphradit N, Manosroi A, Nakakes A. (2012). Topical 5% tranexamic acid for the treatment of melasma in Asians: a double-blind randomized controlled clinical trial. Journal of
Cosmetic and Laser Therapy, 14(3), 150-154
Acid Solution versus 3% Hydroquinone Cream in Melasma. Journal of cutaneous and Aesthetic
Surgery, 12(1), 63-67.
Menon A, Eram H, Kamath PR, Goel S, Babu AM. (2020). A Split Face Comparative Study of Safety and
Efficacy of Microneedling with Tranexamic Acid versus Microneedling with Vitamin C in the Treatment of Melasma. Indian Dermatology Online Journal, 11, 41-5.
Kameyama K. Takemura T., Hamada Y. Sakai C, Kondoh S, Nishiyama S, et al. (1993) Pigment production in murine melanoma cells is regulated by tyrosinase, tyrosinase-relate protein 1 (TRP 1), DOPA chrome tautomerase (TRP 2) and a melanogenic inhibitor. Journal of Investigative Dermatology, 100, 126-31.
Morisaki K, Ozaki S. (1996). Synthesis of novel vitamin C phosphodiesters: stability and antioxidant activity. Carbohydrate Research, 286, 123-38.
Kobayashi S, Takehama M, Itoh S and Ogata E. (1996). Protective effect of magnesium-U ascorbyl-2 phosphate against skin damage induced by UVB irradiation. Photochemistry and Photobiology, 64(1), 224-8.
Darr D, Dunston 8, Faust H and Pinnell S. (1996). Effectiveness of antioxidant (vitamin C and E) with and without sunscreens as topical photoprotectants. Acta Dermato-Venereologica, 74, 264-8 Humbert PG, Haftek M, Creidi P. Lapiere C, Nusgens B, Richard A, et al. (2003). Topical ascorbic acid on photoaged skin. Clinical, topographical and ultrastructural evaluation: double-blind study vs.
placebo. Experimental Dermatology, 12, 237-244.
Espinal- Perez L, Moncada B, Castanedo-Cazares P. (2004). A double-blind randomized trial of 5% ascorbic
acid vs. 4% hydroquinone in melasma. International Journal of Dermatology, 43, 604-607. El-Husseiny R, Rakha N, Sallam M. (2020). Efficacy and safety of tranexamic acid 5% cream vs hydroquinone 4% cream in treating melasma: A split-face comparative clinical, histopathological,
and antera 3D camera study. Dermatologic Therapy. 33(6), e14240.
Espinal- Perez L, Moncada B, Castanedo-Cazares P. (2004). A double-blind randomized trial of 5% ascorbic
acid vs. 4% hydroquinone in melasma. International Journal of Dermatology, 43, 604-607. Huijuan Zhao MD, Mengna Li MD, Xiaofeng Zhang MD, Li Li MD, Yan Yan MD, Baoxi Wang MD. (2020). Comparing the efficacy of Myjet-assisted tranexamic acid and vitamin C in treating melasma. Journal
of Cosmetic Dermatology, 19, 47-54.
Kawashima, S., Funakoshi, T., Sato, Y. et al. (2018). Protective effect of pre- and post-vitamin C treatments
on UVB-irradiation-induced skin damage. Scientific Reports, 8, 16199.
Published
2021-08-10