สารประกอบฟินอลิกและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของไอศกรีมต้นข้าวหอมมะลิ และไอศกรีมใบบัวหลวง

  • ณัฐชรัฐ แพกุล
  • ดุสิต บุหลัน
Keywords: สารประกอบฟินอลิก,ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ,ไอศกรีม,ตน้ข้าวหอมมะลิ,ใบบัวหลวง

Abstract

ไอศกรีมเพื่อสุขภาพที่มีสารต้านอนุมูลอิสระเริ่มเป็นที่ต้องการของผู้บริโภคในกลุ่มรักสุขภาพ และผู้บริโภคทั่วไปมาก ขึ้น โดยงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปริมาณสารประกอบฟินอลิก และฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของไอศกรีมต้นข้าวหอมมะลิ และไอศกรีมใบบัวหลวง วิธีดําเนินการวิจัยเป็นวิจัยเชิงทดลอง วางแผนการทดลองแบบแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ (CRD) นําผลการทดลองมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และเปรียบเทียบปริมาณสารประกอบฟินอลิก และฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ โดยใช้สถิติเชิงอนุมาน วิธี one way ANOVA ผลงานวิจัย พบว่า ปริมาณสารประกอบฟินอลิกของไอศกรีมมีแตกต่างกันทาง สถิติอย่างมีนัยสําคัญ p<0.05 โดยไอศกรีมใบบัวหลวงมีปริมาณสารประกอบฟินอลิกสูงที่สุด คือ 0.874 mg GAE/1g Dry weight รองมาไอศกรีมต้นข้าวหอมมะลิ คือ 0.696 mg GAE/1g Dry weight และน้อยสุดไอศกรีมสูตรพื้นฐาน คือ 0.014 mg GAE/1g Dry weight ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระวิธี DPPH พบว่าไอศกรีมมีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระที่แตกต่างกันทางสถิติอย่างมี นัยสําคัญ p<0.05 โดยไอศกรีมใบบัวหลวงมีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระสูงที่สุด คือ 8.579 μmol Trolox/1 g dry weight รองมา ไอศกรีมต้นข้าวหอมมะลิ คือ 5.184 μmol Trolox/1 g dry weight และน้อยสุดไอศกรีมสูตรพื้นฐาน คือ 0.049 μmol Trolox/1 g dry weight ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระวิธี FRAP พบว่าไอศกรีมมีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระที่แตกต่างกันทางสถิติอย่างมี นัยสําคัญ p<0.05 โดยไอศกรีมใบบัวหลวงมีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระสูงที่สุด คือ 11.114 μmol Trolox/1 g dry weight รองมา ไอศกรีมต้นข้าวหอมมะลิ คือ 7.157 μmol Trolox/1 g dry weight และน้อยสุดไอศกรีมสูตรพื้นฐาน คือ 0.125 μmol Trolox/1 g dry weight

References

จตุพร ประทุมเทศ, จักรกฤษณ์ สุรสอน และทิพยมนตร์ เปาป่า. (2562). สารประกอบฟีนอลิกทั้งหมดและฤทธิ์ต้านอนุมูล
อิสระของชาดอกไม้ 3 ชนิดในจังหวัดสกลนคร. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 28 (6), 1110-1115.
ชัยรัตน์ พึ่งเพียร. (2552). สมบัติและกิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระของสารสกดั หยาบจากขิงที่สกัดด้วยคาร์บอนไดออกไซด์ เหนือวิกฤตและการประยุกต์ใช้สารสกัดในไอศกรีม. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (เทคโนโลยีการอาหาร),
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ณัฐชรัฐ แพกุล และจีรวัฒน์ เหรียญอารีย์. (2558). ผลของการใช้สารทดแทนความหวานและต้นข้าวอ่อนหอมมะลิใน
ไอศกรีมนม. รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
, อภิญญา พุกสุขสกุล และอรวรรณ พึ่งคํา. (2561). การพัฒนาไอศกรีมนมปราศจากน้ําตาลเสริมน้ําใบบัวหลวง.
รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ดํารงค์ คงสวัสดิ์. (2556). สกัดคลอโรฟิลล์จากบัวหลวง. สืบค้นเมอื่ 20 เมษายน, 2564, จาก Rmutt sci:
http://www.sci.rmutt.ac.th/research/?p=462.
พรอนันต์ บุญก่อน และหฤทัย ไทยสุชาติ. (2561). การใช้แสงอัลตราไวโอเลตเพื่อกระตุ้นความสามารถในการต้านอนุมูล
อิสระและสารต้านอนุมูลอิสระบางชนิดในต้นอ่อนทานตะวัน. วารสารแก่นเกษตร, 46 (1), 1248-1253.
ภาคย์ มหิธิธรรมธร. (2558). โครงการจัดตั้งธุรกิจร้านไอศกรีมสมุนไพรเพื่อสุขภาพ (ไขมัน 0%) ทําจากไนโตรเจนเหลว.
นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาบริหารธุรกิจบันเทิงและการผลิต. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
วิจิตรา จันอุทัย, พันธนา ตอเงิน และจุฑามาศ ชัยวนนท์. (2562). ผลกระทบของแสงเทียมต่อฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและ
การเจริญเติบโตในพืชสกุล Ocimum ที่พบในไทย. การประชุมวิชาการและเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาครั้ง
ที่ 20 มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 492-504.
สุดาพร สนิทวงศ์ ณ อยุธยา. (2548). ผลของสารสกัดใบบัวหลวงต่อการทํางานของหัวใจในที่แยกจากหนูขาว. วิทยา
ศาสตรบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์การแพทย์. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุธี ชุติไพจิตร และธณัฏฐ์คุณ มงคลอัศวรัตน์. (2559). การตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงการเจริญเติบโต รงควัตถุในการ
สังเคราะห์แสง และเอนไซม์ต้านอนุมูลอิสระในข้าวหอมที่ทดสอบด้วยวัสดุนาโนไทเทเนียมไดออกไซด์.
วารสารวิชาการปทุมวัน. 7 (18), 27-40.
สุรัตน์วดี วงค์คลัง, เลอลักษณ์ เสถียรรัตน์ และอรุณพร อิฐรัตน์. (2557). การศึกษาฤทธ์ิต้านอนุมูลอิสระของบัวหลวง.
วารสารวิทยาศาสตร์เกษตร, 45 (2), 673-676.
Benzie, I. F. F. and Strain, J.J. (1996). The ferric reducing ability of plasma of (FRAP) as a
measure of “antioxidant power”: the FRAP assay. Anal. Biochem. 239, 70-76.
Hiranrangsee, L., Kumaree, K.K., Sadiq, M.B., & Anal, A.K. (2016). Extraction of anthocyanins from pericarp and lipids from seeds of mangosteen ( Garcinia mangostana L) by Ultrasound- assisted
extraction (UAE) and evaluation of pericarp extract enriched functional ice-cream. Journal of
Food Science and Technology, 53(10), 3806-3813.
Hwang, J.Y., Shyu, Y.H., & Hsu, C.K. (2009). Grape wine lees improves the rheological and adds antioxidant
properties to ice cream. LWT - Food Science and Technology, 42(1), 312–318.
Lobo, V. , Patil, A. , Phatak, A. , & Chandra, N. ( 2010) . Free radicals, antioxidants and functional foods:
Impact on human health. Pharmacognosy Review, 4(8), 118-126.
Sagdic, O., Ozturk, I., Cankurt, H., & Tornuk, F. (2012). Interaction between some phenolic compounds
and probiotic bacterium in functional ice cream production. Food and Bioprocess Technology,
5(8), 2964-2971.
Somboon. R,. (2564). กินไอศกรีมเพื่อเติมความสุขระหว่างวัน สีสันใหม่ดันตลาดไอศกรีม 10,000 ล้านคึกคัก. สืบค้น
เมื่อ 20 เมษายน, 2564, จาก Brand Age online: https://www.brandage.com/article/22424/Wall's
Wolfe, K., Wu, X. and Liu, R. H.. (2003). Antioxidant Activity of Apple Peels. Food Chemistry, 51(1), 609-
614.
Yamazaki, K., A. Hashimoto, Y. Kokusenya, T. Miyamoto and T. Sato. (1994). Electrochemical method for
estimating the antioxidative effects of methanol extracts of crude drugs. Chem. Pharm. Bull. 42, 1663-1665.
Published
2021-08-10