การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างการเรียนด้วยบทเรียนมัลติมเีดียสําเร็จรูป กับการเรียนแบบปกติ เรื่องประเภทวงดนตรีไทย ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนมักกะสันพิทยา

  • ชัยณรงค์ สุขถนอม
  • ฌานิก หวังพานิช
Keywords: บทเรียนมัลติมีเดียสําเร็จรูป, การเรียนแบบปกติ, ประเภทวงดนตรีไทย, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, ความพึงพอใจ

Abstract

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองเพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง ประเภทวงดนตรีไทยของ นักเรียน ที่เรียนด้วยบทเรียนมัลติมีเดียสําเร็จรูป กับนักเรียนที่เรียนแบบปกติ และ 2) ศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อบทเรียน มัลติมีเดียสําเร็จรูป กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนมักกะสันพิทยา โดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ 1)กลุ่มทดลองเป็นนักเรียนที่เรียนด้วยบทเรียนมัลติมีเดียสําเร็จรูปจํานวน25คนและ2)กลุ่มควบคุมเป็นนักเรียนที่เรยีน แบบปกติจํานวน25คนเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์หลังเรียนระหว่างกลุ่มโดยใช้สถิติt-testสําหรับindependentSample และ วิเคราะห์ความพึงพอใจที่มีต่อบทเรียนมัลติมีเดียสําเร็จรูปโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนของนักเรียนที่เรียนด้วยบทเรียนมัลติมีเดียสําเร็จรูปมีค่าเฉลี่ย 23.72 และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน 2.283 และผมสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนของนักเรียนที่เรียนแบบปกติ มีค่าเฉลี่ย 18.52 และ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน 1.388 แสดงให้เห็นว่า หลังจากการเรียนด้วยบทเรียนมัลติมีเดียสําเร็จรูป นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการ เรียน วิชาดนตรีไทย เรื่อง ประเภทวงดนตรีไทย แตกต่างจากนักเรียนที่เรียนด้วยวิธีการสอนแบบปกติ อย่างมีนัยสําคัญทาง สถิติที่ระดับ .01 และ 2) ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อบทเรียนมัลติมีเดียสําเร็จรูป วิชาดนตรีไทย เรื่อง ประเภทวงดนตรี ไทย โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า นักเรียนมีความพึงพอใจด้านสื่อการจัดการเรียนรู้อยู่ใน ระดับมาก และมีความพึงพอใจด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้และด้านประโยชน์ที่ได้รับอยู่ในระดับมากที่สุด การสอนด้วย บทเรียนมัลติมีเดียสําเร็จรูป เรื่อง ประเภทวงดนตรีไทย อาจส่งผลให้นักเรียนชอบวิชาดนตรีไทย

References

กิดานันท์ มลิทอง. (2543). เทคโนโลยีการศึกษาและนวัตกรรม (พิมพ์ครั้งที่2 ปรับปรุงเพิ่มเติม). กรุงเทพฯ: ศูนย์หนังสือแห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผู้จัดจําหน่าย.
กุศยา แสงเดช. (2552). บทเรียนสําเร็จรูป คู่มือการพัฒนาสื่อการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสําคัญ ระดับประถมศึกษา. กรุงเทพฯ: ฟิสิกเซ็นเตอร์.
ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2541). จิตวิทยาการสอนดนตรี. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2544). พฤติกรรมการสอนดนตรี (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ณัฐภณ สุเมธอธิคม. (2554). การพัฒนาสื่อคอมพิวเตอร์มัลติมีเดียบนเครือข่ายอินเตอร์เน็ต วิชา การจัดแสงเพื่องาน
ออกอากาศ ระดับชั้นปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนครกรุงเทพมหานค : คณะเทคโนโลยี
สื่อสารมวลชนมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.
ทิศนา แขมมณี. (2552). ศาสตร์การสอน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ฤทธิชัย อ่อนมิ่ง. (2547). การออกแบบและพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์มัลติมีเดีย. กรุงเทพฯ: ภาควิชาเทคโนโลยีทาง
การศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ศิโรจน์ศรี โกมลทิพย์และศิวนิต อรรถวุฒิกุล.2559. ผลการใช้สื่อมัลติมีเดียร่วมกับการจัดการเรียนการสอน ในชั้นเรียนที่ส่งผล
ต่อแรงจูงใจใฝ่ สัมฤทธิ์ในการผลิตสื่อศิลปะสาหรับเด็ก. วารสาร มหาวิทยาลัย ศิลปากร ฉบับภาษาไทย สาขา
มนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ
สุเทพ พานิชพันธุ์. (2541). ความพึงพอใจของเกษตรกรในการเข้าร่วมโครงการปรับโครงสร้างและระบบการผลิตการเกษตร
จังหวัดอุบลราชธานี. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยแม่โจ้. สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุธศักราช 2551.
กรุงเทพฯ
อรรถพร คําคม.(2546).การให้บริการสินเชื่อของธนาคารอาคารสงเคราะห์:ศึกษาจากความคิดเห็นของผู้ใช้บริการฝ่าย
กิจการสาขากรุงเทพและปริมณฑล. วิทยานิพนธ์ศิลปะศาสตร์ มหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ , บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
อารินธร ตลับทอง. (2553). การพัฒนาบทเรียนสําเร็จรูป เรื่อง การสร้างคํา สําหรับนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปีท่ี3 โรงเรียน
คลองปักหลัก สํานักงานเขตประเวศ กรุงเทพมหานคร (ปริญญานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนคริน ทรวิโรฒ, กรุงเทพ
Published
2021-08-10