การพัฒนาและหาประสิทธิภาพชุดแบบฝึกทักษะซออู้เบื้องต้น สําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา โรงเรียนภารตวิทยาลัย

  • พาณี เพียรชนะ
  • ประพันธ์ศักดิ์ พุ่มอินทร์
Keywords: ชุดแบบฝึกทักษะ,ทักษะการปฏิบตัิซออ,ู้ทฤษฎีสี,การจัดการเรียนรู้โดยใช้การต์ูน,ทฤษฎีการสอนดนตรีของซูซูกิ

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อ 1) เพื่อพัฒนาชุดแบบฝึกทักษะซออู้เบื้องต้น สําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา โรงเรียน ภารตวิทยาลัย 2) เพื่อหาประสิทธิภาพชุดแบบฝึกทักษะซออู้เบื้องต้น ตามเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 ลักษณะในการวิจัยในครั้งนี้ เป็นการทดลองแบบกลุ่มทดลองกลุ่มเดียว ประชากรที่ใช้ในการทดลองในครั้งนี้ เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ถึงระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนภารตวิทยาลัย ที่เรียนการปฏิบัติซออู้ในรายวิชาดนตรีไทย ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2563 จํานวน 10 คน เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือ ชุดแบบฝึกทักษะซออู้เบื้องต้น สําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา โรงเรียนภารตวิทยาลัย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล คือ แบบประเมินทักษะการปฏิบัติซออู้ ผลจากการวิจัย พบว่า 1) จากการพัฒนาชุดแบบฝึกทักษะซออู้เบื้องต้น สําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา โรงเรียนภารตวิทยาลัย ที่ผู้วิจัยได้พัฒนาขึ้น พบว่า การนําทฤษฎีต่างๆมาใช้ ไม่ว่าจะเป็น ทฤษฎีเรื่องการใช้สีที่ใช้ในการดึงดูดความสนใจของผู้เรียน ภาพวาดการ์ตูนที่ใช้ ประกอบเข้ามาในแบบฝึก สามารถกระตุ้นให้ผู้เรียนมีความตื่นตัวและตั้งใจเรียนในแบบฝึกมากขึ้น ทฤษฎีการสอนดนตรี ของ ซูซูกิ ที่เกิดจากการเลียนแบบและการทําซ้ํา ทําให้ผู้เรียนมีพัฒนาในการปฏิบัติซออู้ได้ดีมากขึ้น จึงทําให้ชุดแบบฝึกทักษะ ซออู้มีประสิทธิภาพ 2) ชุดแบบฝึกที่ผู้วิจัยได้พัฒนาขึ้น มีประสิทธิภาพ (E1/E2) เท่ากับ 81.20/86.60 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่ผู้วิจัย กําหนดไว้ 80/80

References

จรินทร์ เทพสงเคราะห.์ (2544). ทักษะดนตรี 1 เอกสารประกอบการสอนวิชาทักษะดนตรี. สงขลา: มหาวิทยาลยั ทักษิณ. จริยภรณ์ รุจิโมระ. (2548). การพัฒนาการอ่านออกเสียงภาษาอังกฤษโดยใช้ชุดฝึกทักษะการอ่านออกเสียงของนักศึกษาระดับ
ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงชั้นปีที่ 1 เชียงใหม่: วิทยาลัยเทคโนโลยีโปลิเทคนิคลานนา
ชยพร ไชยสิทธิ์. (2560). การพัฒนาชุดฝึกทักษะทางระนาดทุ้ม เพลงสาธุการของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 สาขาวิชาชีพ
เฉพาะปี่พาทย์ วิทยาลัยนาฏศิลปนครศรีธรรมราช สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต ).
มหาวิทยาลัยราชภัฎบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, กรุงเทพฯ.
ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2560). วิธีวิทยาการสอนดนตรี. กรุงเทพฯ: พรรณีพริ้นติ้งเซ็นเตอรจ์ ํากัด.
นพดล บัวสาย. (2545). การศึกษาการเปรียบเทียบความสามารถในการอ่านภาษาไทยและแรงจูงใจในการเรียนวิชาภาษาไทย
ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่ได้รับการสอนโดยใช้บทเรียนสําเร็จรูปการ์ตูนกับการสอนตามคู่มือครู.
สารนิพนธ์ กศ.ม. กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
บัวลอง พลศักดิ์. (2542). กระบวนการสืบสานดนตรีโปงลางในจังหวัดกาฬสินธุ์. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต).
มหาวิทยาลัยมหิดล, นครปฐม.
ประพันศักดิ์ พุ่มอินทร์. (2547). ความสําคญั ของการฝึกโสตประสาททางดนตรี. วารสารศลิ ปกรรมศาสตร์, 12(2).
ผกามาศ ผจญแกล้ว. (2543). สีกับการออกแบบทางการพิมพ์ เอกสารการสอนชุดวิชาการออกแบบทางการพิมพ์. นนทบุรี:
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุกรี เจริญสุข. (2538). ดนตรีวิจารณ์. กรุงเทพฯ: พิมพลักษณ.์
สุกรี เจญิ สุข. (2542). คู่มือการอบรมครซู ูซูกิและการเป็นครูซูซูก.ิ นครปฐม: วิทยาลัยดรุ ิยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
Published
2021-08-10