การพัฒนาแบบวัดจิต แห่ง การสร้างสรรค์ สําหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล

  • สิรภัทร จันทะมงคล
Keywords: การพัฒนาแบบวัด,แบบวัดจิตแหงการสรางสรรค,มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค 1) เพื่อพัฒนาแบบวัดจิตแหงการสรางสรรค สําหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล 2) เพื่อตรวจสอบคุณภาพแบบวัดจิตแหงการสรางสรรค สําหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล และ3) เพื่อวิเคราะหความไมแปรเปลี่ยนของโมเดลการวัดจิตแหงการสรางสรรค สําหรับ นักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล จําแนกตามเพศ กลุมตัวอยางเปนนักศึกษาระดับปริญญาตรี สังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล จํานวน 500 คน ไดมาโดยการสุมตัวอยางโดยอาศัยหลักความนาจะเปน (Probability sampling) ใชวิธีการสุมแบบหลายข้ันตอน (multistage random sampling) เคร่ืองมือท่ีใชในการเก็บรวบรวม ขอมูล คือแบบวัดเชิงสถานการณ (Situational test) แบบเลือกตอบ (multi choice) สถิติที่ใชในการวิเคราะหขอมูลใชสถิติ เชิงบรรยาย และสถิติอางอิง ไดแก คาความถ่ี คารอยละ คาเฉลี่ย สวนเบ่ียงเบนมาตรฐาน การวิเคราะหส ัมประสิทธิ์สหสัมพันธ แบบเพียรสัน การวิเคราะหองคประกอบเชิงยืนยันอันดับท่ีสอง (second order confirmatory factor analysis) และ การวิเคราะหความไมแปรเปลี่ยนของโมเดล โดยใชโปรแกรมสําเร็จรูปทางสถิติ และโปรแกรมลีสเรล

ผลการวิจัยพบวา 1) แบบวัดจิตแหงการสรางสรรค มีจํานวน 4 องคประกอบ ไดแก 1) การคิดริเร่ิม 2) การคิด คลองแคลว 3) การคิดยืดหยุน และ 4) การคิดละเอียดลออ จํานวน 40 ขอ 2) มีความตรงตามเนื้อหา 0.67 – 1.00 มีคาความ เที่ยงเทากับ 0.89 แบบวัดมีความตรงเชิงโครงสราง (chi-square= 33.67, df= 31, p= 0.339, GFI= 0.987, AGFI= 0.967, RMSEA=0.014) ซึ่งโมเดลการวัดมีความสอดคลองกับขอมูลเชิงประจักษ และ3) สวนผลการทดสอบการโมเดลสมการ โครงสรางกลุมพหุ พบวาคาพารามิเตอรไมแปรเปล่ียนไปตามกลุมเพศแตกตางกันอยางมีนัยสําคัญทางสถิติทรี่ ะดับ .05

References

เกรียงศักดิ์ เจริญวงศศักดิ์. (2546). ภาพอนาคตและคุณลักษณะของคนไทยที่พงึ ประสงค. กรุงเทพฯ: โครงการวิถีการเรียนรู
ของคนไทย.
ชอบกิจ กนกหงส. (2547). การสรางแบบสอบวัดการคิดอยางมีวิจารณญาณ ชั้นประถมศึกษาปที่ 5.
วิทยานิพนธศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. ขอนแกน : บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยขอนแกน. เชียงใหม:
นงลักษณ วิรัชชัย. (2542). โมเดลลิสเรล: สถิติวิเคราะหสาหรับการวิจัย. (พิมพครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โรงพิมพแหงจุฬาลงกรณ มหาวิทยาลัย.
ธัญสิตา อินถา. (2545). การพัฒนาแบบวัดความสามารถทางการคิดวิจารณญาณ สําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปที่ 5-6.
วิทยานิพนธศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการวัดและประเมินผลการศึกษา.
บัณฑิตวิทยาลัย
นฤมล พันธุพาณิชย. 2547. การสรางแบบทดสอบความคิดสรางสรรคสําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปที่ 6 จังหวัดรอยเอ็ด. วิทยานิพนธปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ประพันธศิริ สุเสารัจ. (2541). คิดเกงสมองไว. กรุงเทพฯ: บริษัทโปรดัคทีฟบุค.
ลวน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2543). เทคนิคการวัดผลการเรียนร.ู กรุงเทพฯ: สุวีริยสาสน. วรรณี แกมเกต.ุ (2540). การพัฒนาตัวบงขี้ประสิทธิภาพการใชครู. การประยุกตใชในโมเดลสมการ
โครงสรางกลุมพหุ และโมเดลเอ็มทีเอ็มเอ็ม. วิทยานิพนธปริญญาดุษฎีบัณฑิต, ภาควิชาวิจัยการศึกษา
กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย. วราภรณ ใบภักดี. (2547
วิทยานิพนธ. บัณฑิต
วิทยาลัย จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.
ศิริกาญจน โกสุมภ และดารณี คําวัจนัง. (2544). สอนเด็กใหคิดเปน. กรุงเทพฯ: เสริมสิน พรี เพรส ซีสเท็ม. ศิริชัย กาญจนวาสี. (2544). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม. กรุงเทพฯ: สํานักพิมพแหงจุฬาลงกรณ
มหาวิทยาลัย.
สมศักดิ์ ภูวิภาดาวรรธน. (2545). เทคนิคการสงเสริมความคิดสรางสรรค. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช. สุกัญญา ชาญพนา. (2545). การพัฒนาแบบวัดการคิดวิจารณญาณตามแนวคิดของเดอโบโน
สําหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปที่ 1. วิทยานิพนธ. กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย. สุภมาศ อังศุโชติ, สมถวิล วิจิตวรรณา และรัชนีกูล ภิญโญภานุวัฒน. (2552). สถิติวิเคราะหสําหรับ
การวิจัยทางสังคมศาสตรและพฤติกรรมการศาสตร เทคนิคการใชโปรแกรมลิสเรล. (พิมพครั้งที่ 3).
กรุงเทพฯ: เจริญดีมั่นคงการพิมพ.
สํานักงานคณะกรรมการการศึกษาแหงชาติ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแหงชาติ พ.ศ. 2542 และแกไขเพิ่มเติม
(ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟค. สํานักงานคณะกรรมการสงเสริมและประสานงานเยาวชนแหงชาติ. (2545.) นโยบายเยาวชนแหงชาติและแผนพัฒนาเด็ก
และเยาวชนระยะยาว. กรุงเทพฯ: สํานักงานคณะกรรมการสงเสริมและประสานงานเยาวชนแหงชาติ. สํานักงานคณะกรรมการสงเสริมและประสานงานเยาวชนแหงชาติ. (2551). จิตแหงการสังเคราะห. กรุงเทพฯ: โกลบอล
อินเตอรคอมมิวนิเคชั่น.
อารี พันธมณี. (2547). การพัฒนาความคิดสรางสรรคสูความเปนเลิศ. กรุงเทพฯ: ภาควิชาการแนะแนว
และจิตวิทยาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
Beyer, B.K. (1983). Common sense about teaching thinking skills. Educational Leadership, 41(3), (pp. 44-49).
Beyer, B.K. (1997). Improving Student Thinking: A Comprehensive Approach. Boston: Allyn and Bacon. Fisher, C.D. (2007). Experience sampling methodology in organizational psychology. In A.I. Glendon, B.M.
Thompson,& B. Myors (Eds.), Advances in organizational psychology: an Asia-Pacific perspective
Brisbane: Australian Academic Press. (pp. 403-428).
Gardner, H. (2006). Five Minds for the Future. Boston: Harvard Business School.
). การพัฒนาแบบวัดการคิดอยางมีวิจารณญาณ สําหรับนักเรียนชวงชั้นที่ 3.
วิทยานิพนธศึกษาศาสตรมหาบัณฑิตสาขาการวัดผลการศึกษา.พิษณุโลก:บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยนเรศวร.
วีรพล แสงปญญา. (2547) การศึกษาบุคลิกลักษณะ กระบวนการคิดสรางสรรค และผลงานการสรางสรรค : กรณีศึกษา
บุคคลผูสรางสรรคชาวไทย ที่มีผลงานโดดเดนในสาขาวิทยาศาสตร ศิลปะ และการศึกษา
Guilford, J.P.(1967). The Nature of Human Intelligence. New York : McGraw-Hill Book Co.
Guilford, J. P. ( 1988) . Some changes in the structure- of- intellect model. Educational and Psychological
Measurement, 48(1),
Hair, J., Black, W., Babin, B., Anderson, R. and Tatham, R. (2006) Multivariate Data Analysis. 6th Edition.
New Jersey: Pearson Education.
Shubert, A.N. (2011). Teaching Millenials: A Model for integrating 21st Century skills into an
English Language Arts Curriculum. A Dissertation for the degree of the Doctor of Educational Leadership. Delaware University.
Sternberg, R.J. and Zhang L.F. (2005). Styles of Thinking as a Basis of Differentiated Instruction. Theory INTO PRACTICE, 44(3),245-253.
Torrance, E.P. (1962). Guiding Creative Talent. Englewood Cliffs: Prentice-Hall.
Published
2021-08-10