ปัจจัยการออกแบบอัตลักษณ์สื่อจัดแสดงนิทรรศการที่ส่งผลปฏิสมัพันธ์ การดึงดูดของผู้เข้าชมนิทรรศการ กรณีศึกษา:นิทรรศการประวัติศาสตร์

  • กิตติศักดิ์ เตชะกาญจนกิจ สาขาวิชาออกแบบตกแต่งภายในและนทิ รรศการ คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภฏั สวนสุนันทา
Keywords: อัตลักษณ์, สื่อจัดแสดงนิทรรศการ,นิทรรศการประวัติศาสตร์

Abstract

งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาปัจจัยการออกแบบอัตลักษณ์สื่อจัดแสดงนิทรรศการที่ส่งผลต่อการดึงดูดของผู้เข้าชมนิทรรศการ เพราะในการจัดนิทรรศการเป็นพื้นที่ส่งเสริมการเรียนรู้ สื่อการจัดแสดงที่มีอัตลักษณ์ของตัวนิทรรศการจึงเป็นส่วนสําคัญที่ ช่วยให้เข้าใจถึงเนื้อหาและบรรยากาศของนิทรรศการได้ดีรวมถึงสร้างประสบการณ์การและดึงดูดแก่ผู้ชมได้อย่างมีส่วนรว่ม และสร้างปฏิสัมพันธ์การจัดแสดงนิทรรศการ ดังนั้นการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยด้านอัตลักษณ์สื่อการจัดแสดงที่มี ผลต่อการดึงดูดผู้เข้าชมภายในนิทรรศการ การดําเนินการวิจัยเป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพร่วมวิจัยเชิงปริมาณ มีแนวคิดในการ วิจัยคือ 1)ด้านการพฤติกรรมรับรู้แบบพรีเซ็นเตซันเนล คือ สื่อสารชัดเจน จดจําได้ เข้าใจง่าย 2)ด้านหลักการออกแบบ ภาพลักษณ์ ได้แก่ รูปร่างรูปทรง จิตวิทยาสี รูปแบบตัวอักษร 3)ด้านขนาดสัดส่วนระยะการออกแบบ โดยใช้เครื่องมือในการ วิจัย ประกอบด้วย แบบสอบถามด้านปัจจัยในการออกแบบอัตลักษณ์สื่อจัดแสดงนิทรรศการ ผ่านทางออนไลน์กับแบบจําลอง สื่อจัดแสดงนิทรรศการ 3 มิติ กลุ่มตัวอย่างในงานวิจัยได้แก่ นักศึกษาที่เข้าชมนิทรรศการ 80 คน ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที ส่งผลต่อการดึงดูดในการรับรู้ ต้องสื่อสารตรงประเด็น เข้าใจง่าย สนุกสนาน มีเอกลักษณ์ของตัวนิทรรศการที่ชัดเจน ปัจจัยที่ ส่งผลด้านการออกแบบอัตลักษณ์ ภาพสามมิติมีลักษณะแบบภาพการ์ตูน ใช้สีที่กระตุ้นต่อการรับรู้ได้ง่าย มีตัวอักษรหรือป้ายที่ อ่านแล้วเข้าใจง่ายและชัดเจนในการมองเห็นระยะไกล ข้อเสนอแนะผลของการวิจัยนี้สามารถนําไปช่วยในการพัฒนา นิทรรศการเสมือนจริงและงานออกแบบด้านแสงสว่างของสื่อในการจัดแสดงนิทรรศการ

References

ประเสริฐศีลรัตนา (2546). การออกแบบนิทรรศการ.กรุงเทพฯ: สิปประภา
เปรื่องกุมุท (2526). เทคนิคการจัดนิทรรศการ.กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น
พัชรินทร์ เพิ่มฉลาด. (2557). การใช้สื่อจัดแสดงมัลติมีเดียในงานนิทรรศการ. เอกสารประกอบการบรรยาย
หัวข้อมัลติมีเดียในนิทรรศการ. คณะศิลปกรรมศาสตร์. มหาวิทยาลัยบูรพา
วัฒนะจูฑะวิภาต. (2526) การจัดนิทรรศการ.กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์กลิ่นแก้ว.
วิมลสิทธิ์หรยางกูร. (2541). พฤติกรรมมนุษย์กับสภาพแวดล้อม: มูลฐานพฤติกรรมเพื่อ การออกแบบและการวางแผน. พิมพ์
ครั้งที่ 5 กรุงเทพฯ: สานักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
แสงสุริยา วราห์คํา. (2555). หลักการจัดนิทรรศการ. [Online]. http://sanghnung. blogspot.com. สืบค้น
12 กันยายน 2559
Bitgood, S.C. (2002). “Environmental Psychology in Museums, Zoos, and Other Exhibition Centers.” In
Robert B. Bechtel and Arza Churchman,ed . Handbook of Environmental Psychology, 461-480.
New York: John Wiley & Sons
Dernie, D. (2006). Exhibition design. London : Laurence King
Lang, J. (Ed.) (1974). Designing for Human Behavior. Pennsylvania: Hutchinson and Ross Inc
Michael J.O’neill. (1991). Effects of Signage and Floor Plan Configuration on Way- finding Accuracy.
Environment and Behavior. 23(5), 553-574.
Weisman, J. 1981. “Evaluating Architectural Legibility: Way-Finding in the Built Environment.” Environment and Behavior 13, 2: 189-204.
Published
2022-01-31